कञ्चनपुर – कञ्चनपुरको बेदकोट नगरपालिका–७ का ३५ वर्षीया प्रमिला चौधरी घर निर्माणको काममा मजदूरी गर्थिन । हरेक दिन महेन्द्रनगर बजार आएर श्रीमान् सीताराम चौधरीसँगै अटो चलाउनु उनको दैनिकी नै बनेको छ ।
‘हरेक दिन बिहान घरमा छोराछोरीलाई खाना खुवाएर दुवैजना आ–आफ्नो अटो लिएर बजारमा यात्रु बोक्दै दिन जान्छ’ प्रमिलाले भनीन, ‘अटो चलाएन भने घरको छाक टार्न समस्या भइहाल्छ ।’ विगत तीन वर्षदेखि महेन्द्रनगरमा अटो चलाएर दैनिक रु ५०० देखि एक हजारसम्म कमाउने गरेकी प्रमिलाले अटो किन्दा लिएको दुई लाख ऋण चुक्ता गरिसकेको बताइन् ।
उनका श्रीमान् सीताराम सात वर्षदेखि यहाँ अटो चलाउँदै आइरहेका छन् । ‘मैल पनि अटो चलाउनुभन्दा पहिले सिलाइकटाइको काम गर्थें’ सीतारामले भने, ‘सिलाइ मेसिन बिक्री गरेर अटो खरीद गरेर यात्रु ओसार्न थाल्यौँ ।’ चौधरी दम्पतीले अटो सञ्चालन गरेर कमाएको रकमबाट आधा कठ्ठा घडेरी किनेर टिनको छानो हालेर घरसमेत बनाएका छन् ।
‘नौ लाखमा घडेरी किनेर दुई वर्षअघि घर पनि बनायौ’ उनले भने, ‘खेतबारीका लागि जग्गा छैन, जीविका चल्ने नै अटोको कमाइले हो ।’ कोरोना भाइरस संक्रमण फैलिएपछि सर्वसाधारणको हिँडडुल बन्द हु्ँदा आफूहरुलाई छाक टार्न समस्या भएको प्रमिलाले बताए ।
‘पहिलो पटक लकडाउन हुँदा हामीलाई पनि खाद्य सामग्री मिलेको थियो’ उनले भने ‘दोस्रो लहरका बेला त रासन नभएर निकै समस्या भयो ।’ चौधरी दम्पती यतिबेला फेरि कोरोना भाइरस संक्रमण फैलिए जीविका चलाउन समस्या हुने भन्दै चिन्तित छन् ।
त्यसैगरी कैलालीको गदरियाका विक्की चौधरी महेन्द्रनगरमा अटोमा मालसमान ढुवानी गर्छन । भारतमा मजदूरी गर्न जानुभन्दा आफ्नै मुलुकभित्र मजदूरी गर्ने भन्दै दुई वर्षअघि चौधरी परिवारसहित यहाँ आएका हुन् ।
यहाँ अटोमा सरिया, सिमेन्टलगायतका निर्माण सामग्री ढुवानीबाट दैनिक रु ६/७ सय कमाउने गरेको उनको भनाइ छ । ‘यहाँ डेरा भाडा र परिवारको खर्च अटोबाटै चल्छ’ उनले भने ‘ढुवानीको काम दैनिकजसो पाएकै हुन्छ ।’
पछिल्लो समय ग्रामीण भेगसमम अटो/टुकटुके सञ्चालनमा आउँदा स्थानीयवासीलाई आवागमनमा निकै सहज भएको छ । बस्तीका कुना कन्दरासम्म सहज रुपमा पुगेर यात्रु ओसारपसार गर्दै आएका अटो चालक लामो समय लकडाउन हुँदा निकै समस्या व्यहोर्नु परेको उनीहरुको भनाइ छ ।
रासस
